Blauwe lucht & sneeuw

Goede avond.

Vreemde dag vandaag. Ik werd wakker, keek uit het raam en zag: blauwe lucht, zon & sneeuw. Ik begon aan mezelf te twijfelen of ik het wel goed had gezien en niet alles zag vliegen of spontaan kleurenblind was geworden. Maar dit was allebei niet het geval. Ik zag het toch echt goed: blauwe lucht + sneeuw - wolken. Ik denk dat de wolken achter mijn huis verscholen zaten en ik die dus niet kon zien vanaf binnen. Nederland is toch ook een vreemd land. Met nog vreemder weer. Is het eindelijk lente gooien ze toch nog weer even wat sneeuw naar beneden. Nergens voor nodig als je het mij vraagt.. Later als ik groter ben ga ik lekker emigreren naar een warm land en lekker aan zee wonen en altijd op het strand wandelen en zonnen, love it. Hmmm lekker wegdromen. 

Even back to reality, ik zit nog steeds in die toetsweek. De week van de, ja hoe zou ik het eens een goeie omschrijving geven, toetsen. Haha wat een slechte omschrijving, het is eerder de week van de: weinig slaap, teveel leren, teveel stress, teveel eten, en alles nog meer teveel (toetsen maybe). Alles waar het woord 'te' voorstaat is niet goed voor je. Dus dat betekend dat deze hele week ook echt niet goed voor je is. Kom kilo's aan, eet al mijn nagels op en mijn hart lijd onder de stress (lichtelijk heel erg overdreven). 

Too much over school gepraat nu al. Maarja ik maak deze dagen dus echt vrij weinig mee want meer dan mijn kamer, school en stukje weg er naar toe zie ik niet deze week. Pfff zucht. Geen boeiende verhalen voor op mijn blog deze week, begint goed haha. Ik ga snel verder, talk to you later.

Cola & hond over de vloer!

Ik dacht, dat leren komt nog wel eerst maar is even vertellen over mijn afgelopen zondagavond.

Zondag avond zouden we met mijn familie van mijn vaders kant samen komen om te eten. Mijn vader komt uit peru dus dat betekend een etentje met ongeveer 16: peruanen, half peruanen en wat nederlanders. Altijd super gezellig want mijn familie is een klein beetje gek, maar leuk gek. Dat etentje was geregeld omdat mijn oma uit Peru, ookwel Mama Blanca genoemd, vandaag terug zou gaan naar Peru. Ze is hier in totaal ongeveer 3 maanden geweest en langer mag niet, iets met visum.. Daar heb ik verder vrij weinig verstand van maargoed dat doet er ook niet toe. Dit was al het 2e etentje die was georganiseerd voor haar afscheid haha achja liever te veel dan te weinig afscheid. Mijn vader had mij verteld dat ik er om 5uur moest zijn en we dan zouden gaan eten. Ik was er niet om 5uur maar om half 6, dit maakte vrij weinig uit want er was nog geen familie te zien. Ik weet niet of jullie weten hoe Peruanen zijn maar optijd komen kennen ze niet. Om een uur of 6/half 7 kwam de rest van de familie aankakken en gingen we gezellig samen eten. In de tussentijd had ik nog samen met mijn broertjes patat gehaald omdat wij geen zin hadden in dat peruaanse eten. Meestal is het erg goed te eten maar dit keer had ik me ook over laten halen door patat. Onder het avond eten liep ook de hond van mijn nicht rond. Ik heb het niet zo met honden omdat ik er een trauma aan heb overgehouden van vroeger.

Ik was nog jong toen het gebeurde, het voorval waardoor ik tot op de dag van vandaag liever bij een hond uit de buurt blijf. Ik en mijn moeder liepen op een winterse dag door de stad. Ik was volledig ingepakt en had mijn handen beschermd door handschoenen en daarover nog mijn dikke jas. We waren op weg naar de bieb toen ik een klein, schattig en ik dacht lief hondje zag. Ik ging als een lief klein meisje naar het lieve hondje toe om het te gaan aaien. Het hondje zat vast aan een hek en zijn baasje was er verder niet bij. Nou dus ik dat beestje aaien en toen HAP! Het lieve kleine hondje was veranderd in een monster! Hij beet super hard in mijn hand en ik was natuurlijk volledig in shock. Toen ik mijn handschoentjes uitdeed kon je nog precies de tandafdrukken zien staan in mijn hand :O. Stom rot beest, waarom moest die nou perse mij bijten? Dit is dus een van de grootste redenen waarom ik honden niet mag..

Even weer terug naar het etentje van afgelopen zondag. Daar liep dus ook een hond los. Ik was lekker aan het eten toen ik ineens aan mijn hand een nat iets voelde. Nou ik wist niet hoe snel ik op moest staan en naar de kraan moest rennen. Dat vieze beest had lekker aan mijn hand lopen likken, BAH!

Maargoed vervolgens zaten we weer gezellig met z'n allen te eten totdat mijn broertje van 9 opeens schreeuwde: "VOETEN OMHOOG! VOETEN OMHOOG!" Iedereen keek elkaar geschrokken aan en we dachten allemaal hetzelfde; wat gebeurd er in godsnaam? Vervolgens gebeurd er niks en schreeuwde mijn broertje weer "VOETEN OMHOOOG!" Toen begon iedereen door elkaar te praten "wat is er aan de hand?" " wat gebeurd er?". Vervolgens zat iedereen doodleuk met de voeten omhoog en zei mijn broertje: " ja de colafles is onder de tafel omgevallen en de dop was open". Iedereen kijken onder de tafel en jawel daar lag de cola fles met een enorme plas cola eromheen. Mijn tante zei paniekerig " mijn laarsjes!! Mijn laarsjes helemaal onder de cola! ". Haar laarzen hadden de val van de cola fles niet overleeft (deze laarsjes ging ze fohnen, ik weet alleen niet of het daarvan beter is geworden). Toch vroegen we ons af waarom hij het niet gewoon had gezegd in plaats van ons in spanning te laten wachten, waarop hij heel slim antwoorde " ja als ik eerst een half uur uitleg ging geven over wat er precies gebeurde zaten al jullie schoenen onder de cola!" Wat een slim broertje heb ik ook eigenlijk maar wat was dat een apart moment. Je schrikt je dood als iemand ineens schreeuwt dat je je voeten omhoog moet doen. Ik dacht als eerst dat de hond aan het plassen was of iets dergelijks. Maar toen de hond ook met de pootjes omhoog zat gingen mijn bedenkingen verloren. Natuurlijk moest er iemand de schuld krijgen van deze actie. Helaas waren mijn broertjes de schuldigers. De 1 had heel slim de cola fles met de dop open onder de tafel gezet en de ander had die vervolgens heel slim omgestoten haha.

Familie, alleen dan tijdens kerst.

Vervolgens komt er tijdens het eten altijd een 'fotomoment'. Mijn tante of mijn vader bedenkt zich dan dat het erg leuk is een foto te hebben tijdens het eten. Eerlijk gezegd zie ik het leuke van mensen die half kauwend op foto's staan er niet in. Een paar foto's en we kunnen weer normaal verder eten in plaats van net doen alsof we niks in onze monden hebben en lief lachen. Maar helaas blijft het hier niet bij. Na het eten vind er bijna altijd wel een fotosessie plaats. Deze keer was het extremer omdat het een soort 'afscheidfotosessie' was. Iedereen moet eerst samen op de foto en vervolgens in verschillende samenstellingen. Elke keer word je weer opgeroepen dat je moet komen en dan staan ze met ze 4en voor je en weet je niet in welke camera je nou moet kijken. Om nog niet eens te spreken over de flitsen die je halfblind maken. We moeten maar zo denken: 'leuk voor later'. Dit gaat altijd nog wel eventjes door en toen was het tijd om naar huis te gaan, iedereen moest werken/school de volgende dag.

Het was al met al een erg gezellige avond en met zo'n familie is het nooit saai!

My first blog

Hello!
Ik wilde eerst zeggen: hallo iedereen.. maar wie is iedereen? ik heb niet eens hier op blogger iemand die mij volgt haha! Dus dat iedereen had ik maar weer weggehaald en omdat ik 'hallo' alleen zo droog vond staan heb ik er maar een engelse variant van gemaakt. Nou dit was het dan alweer, mijn eerst blog. Haha nee grapje. Ik zal mij eerst is even voorstellen.

 Ik ben Sarah Luisa. Spreek Luisa niet uit als luis-a , want zo hoort het dus niet te klinken. Veel mensen maken daar grapjes over en ik ben dat nu beu. Haha nee dat is niet waar ik ben het niet beu (kijk een paar keer naar het woord beu en het word echt heel vreemd) maar ik dacht voordat er over word nagedacht zeg ik het maar vast even. Ehm ik ben 18 jaar op het moment en doe dit jaar havo examen. Spannend! Haha ja redelijk spannend want er moet nog behoorlijk veel gedaan worden als ik die examens eventjes wil gaan maken. Maar natuurlijk eerst deze allerlaatste proefwerkweek overleven waar ik op dit moment midden in zit. Dat is natuurlijk ook de reden dat ik dit blog begin. SOG noemen we dat tegenwoordig. Studie Ontwijkend Gedrag. Tsja wat doe je eraan? Motivatie ver te zoeken, veel te lekker eten in de kast en heel veel andere dingen die op dit moment ineens super interessant worden leiden ons allemaal af. Achja het komt wel weer goed. Dat motto (noem je zoiets een motto?) heb ik overgenomen van een vriend van mij. Altijd als ik loop te zeuren tegen hem dat het niet goed gaat dan begint hij erover dat alles wel goed komt. Op dat soort momenten heb je aan die woorden helemaal niks, maar eigenlijk klopt het wel als een bus haha. Ik dwaal echt weer helemaal af van wat ik wilde doen, mijzelf voorstellen. Waarom stel ik mezelf eigenlijk voor? Ik weet het niet eens, omdat ik denk dat dat hoort bij blogs? Ik heb eigenlijk geen idee, ik lees nooit echt blogs.

 Nou dit was het dan, officieel mijn eerste bericht op mijn blog. Ik hou van verhalen vertellen over wat ik heb meegemaakt dus daar gaat mijn blog uit bestaan. Ik hoop dat iemand het interessant vind. En zo niet is het altijd super leuk om later, als ik groot ben, terug te lezen wat ik allemaal heb meegemaakt :) In ieder geval ik vind het nu al leuk om verhalen van 3 jaar geleden terug te lezen haha. Nou ik denk dat ik voor vandaag maar eens ga ophouden met schrijven want dit gaat ook weer nergens over en ik heb veel belangrijkere dingen te doen vandaag. Talk to you later